15 jaar geleden maakte 1 op 20 jongeren gebruik van jeugdzorg, vandaag is dat 1 op 7. Normaliseren is juist nu een hot topic omdat gemeenten en het Rijk zoeken naar manieren om de sterke groei van de jeugdhulp terug te dringen. Daarom wordt nadrukkelijk ingezet op het versterken van de pedagogische basis en het besef dat niet iedere opvoed- of opgroeivraag specialistische hulp vereist. In dit artikel vertellen we meer over normaliseren en geven we drie tips als gemeenten willen inzetten op normaliseren.
Wat is normaliseren?
De sociale context waarin jongeren opgroeien verandert continu. De druk om te presteren neemt toe. Dit raakt niet alleen jongeren, maar ook ouders. Zij kunnen onzekerheid ervaren in de opvoeding, zeker in periodes waarin het even minder goed gaat met hun kind. Al snel ontstaat dan het gevoel dat het gedrag van jongeren afwijkt van wat als ‘normaal’ wordt gezien.
Normaliseren betekent dat we gedrag en situaties minder snel als probleem zien. We accepteren dat opgroeien en opvoeden soms lastig is en niet altijd volgens een vaste ‘norm’ verloopt. De nadruk ligt op wat jongeren, ouders en hun omgeving zelf kunnen. Door hun eigen kracht en netwerk te versterken, kunnen zij veel zelf oplossen en blijft professionele hulp alleen nodig als dat echt niet anders kan.